Beste Hugo,

Na 3 maanden wilde ik Reiki 2.
Die inwijding werd verzorgd door master B.
Desillusie, ik had veel geld betaald en mijn warme handen waren weg. Een hele dag symbolen leren, op afstand behandelen en veel ervaren. Ik merkte dingen tijdens het afstandbehandelen, ik zag beelden, kleuren. Van dat soort verschijnselen had ik wel meer last als ik met mensen bezig was (ik behandelde mensen met voetreflex). Dit meldde ik dus aan master B. De boodschap die ik kreeg was dat ik bij mezelf moest blijven en aan alles voorbij gaan want dit was geen Reiki. Voor mijn gevoel deed ik het dus fout. Thuis gekomen ging ik veel oefenen maar mijn handen bleven koud (ijsklompjes), en ik bleef af en toe wat dingen zien. Deed ik het nog steeds niet goed? Veel twijfel.

Op een gegeven moment werd ik opgebeld door het Reikicentrum met de vraag of ik het leuk zou vinden om mijn huis beschikbaar te stellen voor Reiki klassen. Ik voelde me best wel vereerd en zei ja. Ik heb diverse keren mijn huis beschikbaar gesteld en dus ook diverse keren mensen heel bedremmeld zien kijken als het om Geld, Macht en Liefde ging. Ook zij begrepen het vaak niet. Zeker als daarna ook nog werd gesproken over onvoorwaardelijke liefde.
Je mag geven zoveel je wilt MAARRR....
Ondertussen mankeerde er van alles aan mij (ik was niet goed zoals ik was), moest mijzelf maar veel behandelen. Ik heb wat Reiki gestuurd met mijn koude handen (die vanzelf weer warm zouden worden als ik wat beter in mijn vel zat).
Maar goed, de Reiki klassen waren leuk en interessant, ik heb er veel van geleerd, ik wilde dit ook doen!

In een gesprek met master A en master B hadden we afgesproken dat ik mijn Mastergraad kon halen op mijn eigen tempo, het gaf niet hoelang ik er over deed, alleen per keer (een hele dag) kwam het op 500,-, dat weer afgetrokken zou worden van het uiteindelijke bedrag van 20.000,=. Kon ik volgens de masters gelijk werken aan mijn blokkade: GELD.
Ik moest maar goede bedragen vragen voor een behandeling want het was mijn tijd en ik was een goed bedrag waard, het had ook te maken met een stukje eigenwaarde vonden ze.
Oef, dat was eng ik moest de manier van uitwisselen zoals ik gewend was afzweren. Dat hield in dat ik naast het spontane bloemetje, onverwachte visite, hulp bij het bijhouden van mijn huishouding of tuin en oppas voor mijn kinderen ook nog eens een flink bedrag moest vragen.

De lessen begonnen.
Ik kreeg veel opdrachten mee om mezelf te behandelen op diverse punten (het zat dus nog steeds niet goed bij mij). Ik heb mezelf veel behandeld maar bleef dingen zien, er werden complete films afgedraaid. Verwarring alom, wat deed ik toch steeds fout? Daarbij had ik ook nog het idee dat er een of ander symbool voor mijn hoofd hing.

Nagevraagd bij de volgende lesdag. Het antwoord was dat ik niet genoeg bij mezelf bleef, ik liet me afleiden en dat symbool konden ze niet thuisbrengen, ik moest er maar Reiki naar sturen.
De beelden die ik zag hebben mij toen veel problemen gegeven, ik begreep (en begrijp) ze niet en wist verder niet wat ik er mee moest en waar ze vandaan kwamen.
Hoe meer lessen ik volgde, hoe meer ik aan mezelf moest werken, maar des te meer beelden ik zag. Er heeft van alles de revue gepasseerd, tot diverse vorige levens toe.
De masters vonden het reuze interessant maar konden er niets mee, ik moest me maar alleen met Reiki bezig houden en goed bij mezelf blijven.
Ik ben het meisje in de zandbak, het verhaal dat staat in het boekje van Arie Luijerink, de tweede graad, blz.52.
Ik ben soms nog steeds bang in het donker omdat ik dan dingen zie of voel en ik weet niet wat het is, mijn angst slaat dan te veel toe om helder te blijven.
Begeleiding en begrip in mijn ervaringen, het hoe en waarom was belangrijk geweest. Achteraf was het zeker een deel van mezelf die dat ervoer, en door onbegrip en angst was het moeilijk om los te laten en verder te gaan. Het heeft een hele tijd mijn denken beheerst, soms nog.
Sommige stukken zijn nog steeds niet af.

Na 5 of 6 lessen vonden de masters het ineens tijd dat ik me meer moest concentreren op het hoe en wat in het geven van cursussen, want aan het einde van dat jaar moest ik mijn Mastergraad maar eens gaan halen?????? Wat? En al mijn vragen dan, waar ik naar mijn gevoel nog steeds geen antwoord op had, al de dingen (beelden, verhalen) waar ik niets mee kon.
Mijn algehele verwarring sloeg toe. En al dat geld, waar moest ik dat vandaan halen? Dit was toch niet zo afgesproken? Ik durfde het niet te zeggen of te vragen, telkens kreeg ik het zelfde antwoord: Stuur er maar Reiki naar toe.
Ik ging naar huis met mijn malende hoofd, ik voelde me in de val gelopen, misleid en gekwetst. Was het de bedoeling dat ik master werd omdat zij echt vonden dat ik er klaar voor was? Of hadden ze geld nodig?
Thuis gekomen heb ik er veel over nagedacht. Ik vond niet dat ik er klaar voor was, het masterschap hield toch meer in dan alleen weten hoe een inwijding gaat?
Ik stopte met de lessen, na een poos kreeg ik nog 1 telefoontje: wanneer ik weer eens een dag langs kwam voor de opleiding, niet hoe het verder met me ging of waarom ze eigenlijk niets meer van me hoorden.
Ik heb een hele lange tijd niets meer met mijn Reiki gedaan, er kleefde zoveel negativiteit aan, ik zat helemaal vast. Ik had veel geld betaald om te horen dat ik eigenlijk niet goed was zoals ik was, dat ik geen macht had en dat ik heel misschien ook geen liefde wenste. Mijn geld was duidelijk verkeerd besteed.
Veel geld voor wat dan ook houdt niet in dat het dan ook goed is. Het geeft me nog steeds een nare smaak in mijn mond als ik eraan terug denk. Ik heb nu geleerd dat Reiki niet in geld uit te drukken is en dat onvoorwaardelijke liefde, liefde is zonder voorwaarden, ook dus geen uitwisseling met voorbedachten rade. Dat liefde vrijgelaten moet worden op alle fronten en dat zij eens zal terug komen in wat van vorm dan ook, op haar eigen wijze en op haar eigen tijd.

Na een paar jaar heb ik gekozen voor een herinwijding in de Tera MaiÔ Reiki. Na mijn tweede herinwijding merkte ik dat de Reiki symbolen, bewegen, dansen, kleuren hebben en dat ze om me heen zijn, ze leven. Een nieuwe positieve ervaring.
Ik wilde nog steeds Reikimaster worden. Een goede vriendin wilde mij het geld wel lenen. We hebben afgesproken dat zij ook haar herinwijdingen zou krijgen en dat ze, als zij er klaar voor is, de masterinwijding krijgt. Ik zie haar nog geregeld en ze is er nog steeds niet klaar voor. Mijn masterschap is dus nog steeds een groot cadeau Ik denk dat de uitwisseling wat geld betreft vanzelf komt, ik laat het maar vrij net zoals ik het met liefde doe en met macht.

Voor inwijdingen vraag ik in principe de prijzen die voor de Tera MaiÔ Reiki staan. Gelukkig heb ik nog geen aanvraag gehad voor een master inwijding, want ik zou zo 1,2,3, niet weten wat te vragen.
Ik denk dat ik op mijn gevoel zou afgaan en erachter probeer te komen of diegene het masterschap in zich heeft. Dus of die persoon open staat voor de mens achter de mens en of diegene in staat is onvoorwaardelijk te geven en te ontvangen. Dat is denk ik belangrijker dan de vraag of diegene een leuke bankrekening heeft.
Master zijn kan je niet leren, de handelingen van een inwijding kunnen we allemaal uitvoeren maar de begeleiding, het begrip en de liefde naar mensen toe moet in je zitten. We moeten bereid zijn te delen en te kijken als kinderen om zo te leren en te begrijpen.

Dit alles spookte door mijn hoofd na het vluchtig lezen van jou verhaal.
Dit is mijn Reiki verhaal, het is een verhaal over omgaan met mensen, een verhaal over dat Reiki niet zaligmakend is en een verhaal over hoe iemand uiteindelijk toch Reikimaster is geworden.
Als je het leuk vindt mag je het publiceren, je mag namen weglaten, maar wat mij steekt is dat deze masters het steeds over de Alliance hebben en dat de masters die bij de Alliance gecertificeerd zijn DE masters zijn. Daar wil ik dan toch een kanttekening bij zetten. De geschiedenis van Reiki gaat op deze manier de geschiedenis van de godsdienst achterna, en dat kan nooit de bedoeling zijn geweest.